
فعالانی که با افغانهای متقاضی «پروانه بشردوستانه اضطراری» همکاری میکنند، پس از اعلام USCIS مبنی بر اعلام شیوههای طردکننده،
دویست و بیست و پنج سازمان نامهای را امضا کردهاند که در آن نگرانیهای خود را در مورد سرنوشت هزاران افغانی که در افغانستان گرفتار ماندهاند و برای حمایتهای بشردوستانه به اداره خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده (USCIS) درخواست دادهاند، مطرح کردهاند. این سازمانها از رد گسترده درخواستها بیم دارند که دهها هزار افغان آسیبپذیر را تحت حکومت مرگبار طالبان در معرض خطر قرار میدهد. این نامه که توسط پروژه ANAR (شبکه افغان برای حمایت و منابع)، دومین درخواست تجدیدنظر است که توسط این گروه به دولت بایدن و اعضای کنگره ارائه شده و بخشی از یک تلاش مردمی گستردهتر برای سازماندهی حمایت از پناهجویان افغان است.
«ما به عنوان ارائهدهندگان خدمات حقوقی، فعالان و اعضای جامعه افغانهای مقیم خارج، نه تنها به دنبال رسیدگی به درخواستهای پروانه بشردوستانه افغانها هستیم، بلکه خواهان استفاده مطلوب از اختیارات گستردهای هستیم که USCIS برای اعطای این پروانه دارد. در عوض، USCIS برنامهای را ارائه کرده است که راه را بر دهها هزار افغانی که به دنبال امنیت در ایالات متحده هستند، خواهد بست.» این نامه اشاره میکند.
این نامه به استانداردهای USCIS اشاره میکند که بسیاری معتقدند غیرقابل عبور هستند، از جمله:
۲. USCIS به طور خودسرانه استاندارد تهدید مورد نیاز برای این درخواستها را افزایش داده است که این امر در تناقض باآموزشها و دستورالعملهای پروانه بشردوستانه قبلی خودشان است. [SEG 15] .۳. استانداردهای سختگیرانه، در غیاب مسیرهای جایگزین، پتانسیل رد گسترده درخواستها را ایجاد میکند. افغانها به پروانه بشردوستانه روی آوردهاند زیرا سایر مسیرها غیرقابل دسترس، دارای تأخیر و ناکافی برای نیازهای فوری ناشی از تسلط طالبان بر کشور هستند. فعالان مدتهاست
اصرار کردهاندکه برنامههای ویژهای برای رفع مشکل عدم دسترسی به مسیرهای موجود ایجاد شود، اما دولت ایالات متحده هیچ برنامه مشابهی را تدوین نکرده است.«فعالان از رد درخواستهای پروانه بشردوستانه USCIS نگران هستند؛ درخواستهایی که بر استانداردهای اثباتی غیرقابل عبور تکیه دارند و راه را بر دهها هزار درخواست در حال بررسی، بدون هیچ مسیر جایگزینی برای کمک، میبندند. USCIS سیاست طردکنندهای را در قبال افغانها اتخاذ کرده است که با دستورالعملهای خودش در تضاد است.» این را لیلا ایوب از پروژه ANAR گفت.
توضیح کامل این نگرانیها، و همچنین هفت توصیه روشن در مورد این موضوع، در نامه پروژه ANAR که شما